یادداشت‌های پزشک جوان

پوچی و هولناکی زندگی از نگاه پزشک جوان بونگاکوف:

بونگاکوف این جملات را در بحبوحهٔ همه‌گیری تیفوس نوشت، جایی که هر روز با مرگ دست‌وپنجه نرم می‌کرد. جالب اینجاست: همان وحشتی که او «ابلهانه» می‌نامد، بعدها در «مرشد و مارگاریتا» به طنزی تلخ و شیطانی تبدیل شد. آیا پوچی، خودش داروی ترس از زندگی است؟

راهکار:

بونگاکوف در این یادداشت‌ها، تجربه‌های واقعی‌اش از جراحی‌های بدوی و مرگ‌های بی‌معنا را ثبت کرد. اگر می‌خواهید عمق این پوچی را درک کنید، سری هم به رمان «مرگ یک پزشک» اثر ویلیام کارلوس ویلیامز بزنید – پزشک دیگری که از دل وحشت، شعر بیرون کشید.