یادداشت های زمینی

حسرت زندگی نکرده؛ از نگاه داستایوفسکی:

داستایوفسکی در «یادداشتهای زیرزمینی» به مفهوم «انسان اضافی» می‌پردازد: فردی که از هوش خود رنج می‌برد و آنقدر در تحلیل زندگی درگیر می‌شود که از خود زندگی بازمی‌ماند. این پارادوکس، هستهٔ اگزیستانسیالیسم است. آیا این رنج، نشانهٔ هوشیاری است یا بیماری؟

راهکار:

این حس عمیق، در فلسفهٔ اگزیستانسیالیسم به «حیات معوق» معروف است؛ احساسی که زندگی پیش از مواجههٔ واقعی با مرگ، تعلیق شده باشد. شاید نوشتن از همان «زندگی نکرده»‌ها، نخستین قدم برای زیستنشان باشد.