تبریک تولد برادر در بهشت؛ اولین تبریک من:
آیا میدانستید مغز انسان در مواجهه با فقدان، همان مدارهای عصبی عشق را فعال میکند؟ پژوهشهای عصبشناسی نشان داده هنگام یادآوری عزیزان ازدسترفته، دوپامین و اکسیتوسین ترشح میشود – همان مواد شیمیایی که در لحظههای شاد کنارشان احساس میکردید. تبریک گفتن به کسی که نیست، در واقع یک آیین عصبی برای زنده نگهداشتن پیوند است.
راهکار:
این پیام از جنس «پیوندهای ادامهیافته» است. اگر دوست دارید خاطرهای خاص از او بنویسید یا عکسی از روزهای خوش با متن کوتاهی همراه کنید، تأثیرش چندبرابر میشود.