یادبود دی ماه

۱۸ خرداد؛ پنج ماه بعد از زخم دی‌ماه:

مغز انسان برای بقا برنامه‌ریزی شده تا خاطرات تلخ را با جزئیات بیشتری ذخیره کند (پدیدهٔ «حافظهٔ عاطفی») تا از تکرار خطر جلوگیری کند. به همین دلیل زمان زخم‌های عمیق را کهنه نمی‌کند، بلکه آن‌ها را «پایدارتر» می‌کند. آیا واقعاً گذر زمان التیام‌بخش است یا فقط تحمل ما را بیشتر می‌کند؟

راهکار:

این متن رو میشه با افزودن یک خط از اشعار حافظ یا سهراب دربارهٔ «زخم‌هایی که کهنه نمی‌شوند» تکمیل کرد تا هم‌حسی عمیق‌تری ایجاد بشه.