ادبیات کلاسیک فارسی

جهان تا جهان باشد این داستان،بماند به گیتی به سالِ گُذَران.️

گیرم که به هر حال مرا برده ای از یاد 
گیرم که زمان خاطره ها را به فنا داد

گیرم نه تو گفتی ... نه شنیدی ... نه تو بودی ...
آن عاشق دیوانه که صد نامه فرستاد 

با آن همه دلبستگی و عشق چه کردی 
یک بار دلت یاد من خسته نیفتاد 

یعنی به همین راحتی از عشق گذشتی 
یک ذره دلت تنگ نشد خانه ات اباد 

این بود جواب من دل خسته ی عاشق 
شیرین رقیبان شده ای از لج فرهاد

باشد گله ای نیست خدا پشت و پناهت 
احوال خودت خوب دمت گرم دلت شاد
️

لیلی مرا میبرن ای کوچه ها کاری کنید دیوار دورم بسته اند پنچره ها یاری کنید️

هوای تو
یک لحظه شد نگارمچو شیرین آمد
گفتا تو کجای جاناکه گل نسرین آمد
چون خیال دل هوادارآن کمان ابروشد
دل به رویای نگار تا که چو شاهین امد..
عارف..🌹🌹❤️🌷🌹️