مراقب تایپ کردن باش؛ پشت هر اکانتی قلب می‌تپد:
تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد که هنگام تایپ، بخش‌هایی از مغز که مسئول همدلی چهره‌به‌چهره هستند (مثل اینسولا) فعال نمی‌شوند. این یعنی ذهن ما ناخودآگاه مخاطب را به یک «آواتار بی‌احساس» تبدیل می‌کند. نتیجه: کلماتی که تایپ می‌کنیم، ۳ برابر بیشتر از حرف‌های گفتاری می‌توانند زخم بزنند چون طرف مقابل فرصت دیدن لحن و زبان بدن را ندارد. سوال: آیا تا به حال شده پیامی تایپ کنید که اگر طرف روبروتان بود، هرگز به زبان نمی‌آوردید؟
راهکار:
این جمله یادآور یک اصل روان‌شناختی به نام «اثر مخاطب نامرئی» است: وقتی تایپ می‌کنیم، مغز ما فراموش می‌کند که پشت صفحه یک انسان با احساسات واقعی نشسته. پیشنهاد می‌کنم قبل از ارسال هر پیام، سه ثانیه مکث کنید و تصور کنید طرف مقابل روبروی شماست.