احساس مردگی درونی و ادامه زندگی بیروح:
در روانشناسی بالینی، «مرگ روانی» یا «بیحسی عاطفی» حالتی است که فرد پس از تروماهای مکرر، توانایی حس کردن را از دست میدهد. جالب اینکه اسکن مغزی این افراد نشان میدهد آمیگدال (مرکز ترس) هنوز فعال است، ولی قشر پیشپیشانی (مرکز تصمیمگیری) خاموش شده. بدنتان به زندگی عادت کرده، اما روحت منتظر یک جرقه است. هیچ وقت به این فکر کردی که اون جرقه چی میتونه باشه؟
راهکار:
گاهی این «ولکن نیستی» جسم، نشاندهنده امید ناخودآگاهه که هنوز به یه تغییر کوچیک باور داره. شاید به جای جنگیدن با جسم، وقتشه دنبال جرقهای برای روح بگردی.