زندگی مثل یک فیلم درام تلخ:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد مغز انسان برای بقا، خاطرات منفی را سه برابر قویتر از خاطرات مثبت ذخیره میکند. به همین دلیل یک صحنه تلخ در فیلم زندگیات آنقدر بزرگ میشود که تمام قاب را میگیرد. اما همان مکانیزم باعث میشود تغییرات مثبت ناگهانی هم عمیقتر حس شوند. سوال: آیا تا به حال شده تلخترین قسمت فیلم، همان جایی باشد که قهرمان داستان واقعاً تغییر میکند؟
راهکار:
درامهای تلخ معمولاً اوج داستان را میسازند، نه پایان را. شاید این تلخی فقط پیشدرآمد یک تغییر عمیقتر است.