داستان ما تمام نشد؛ آغاز دوباره:
جالب است که مغز انسان برای «ناتمامی» مدار خاصی دارد: اثر زیگارنیک میگوید کارهای ناتمام را ۹۰٪ بهتر از کارهای تمامشده به خاطر میسپاریم. یعنی این «تمام نشدن» دقیقاً همان چیزی است که داستان شما را در حافظه جمعی زنده نگه میدارد. سوال: آیا میشود یک داستان عاشقانه را عمداً ناتمام رها کرد تا همیشه تازه بماند؟
راهکار:
این جمله انگار از پایان یک فصل و شروع ناگزیر فصل بعدی میگوید. اگر به دنبال ادامهای هستی، میتوانی این «داستان بعدی» را با یک اقدام کوچک اما نمادین آغاز کنی: مثلاً نوشتن یک جمله اول برای یک دفترچه خاطرات جدید، یا فرستادن یک پیام کوتاه به کسی که مدتهاست از او دوری.