احساس ویرگول بودن: خواستار پایان، محکوم به ادامه:
آیا میدانستید مغز انسان در برابر تلاش برای متوقف کردن یک فکر، آن را قویتر بازتولید میکند؟ این پدیده «فرایند کنایهآمیز» نام دارد. شبیه ویرگول بودن یعنی مغزت تو را مجبور به ادامه میکند هرچه بیشتر خواهان توقفی. سوال: آیا ما واقعاً محکومیم یا این فقط یک خطای شناختی است؟
راهکار:
این تناقض میان خواستن پایان و اجبار به ادامه، ریشه در ترس از ناشناختهها دارد. شاید ویرگول بودن یعنی هنوز جملهات نوشته نشده و ادامهاش ارزشمندتر از نقطهگذاری عجولانه است.