ادامه بده داستان

ادامه بده داستان؛ ما شدیم راوی بعدی:

در روایت‌شناسی، وقتی متن می‌گوید «ادامه بده»، مرز نویسنده و خواننده فرو می‌ریزد. بازی‌های متنی اولیه مثل «ماجراهای غار» (۱۹۷۶) با همین حلقه شروع می‌شدند و مغز، تعلیق روایت را با دوپامین پاداش می‌دهد؛ انگار خودِ «بعدش چی؟» اعتیادآورتر از پایان است. آیا زندگی هم بدون همین جمله ادامه می‌یافت؟

راهکار:

این جمله یک متاروایت است: ناگهان راوی و شخصیت یکی می‌شوند. در داستان‌های تعاملی، همین نقطه‌ی برخورد باعث می‌شود مخاطب حس کند سرنوشت به او سپرده شده. می‌شود آن را مثل یک پیچش روایی دید: هر «ادامه بده» در حقیقت دعوت به انتخاب مسیر بعدی است.