یادآوری نماز

دلخوشی نماز اول وقت؛ وقتی فکر می‌کنی قضا شده اما خوانده‌ای!:

اثر زیگارنیک ثابت می‌کند خاطرهٔ کارهای ناتمام تقریباً دو برابر کارهای تمام‌شده در ذهن می‌ماند. این دقیقاً همان حس «نمازم قضا شده» است: چون عملِ یادآوریِ «اول وقت خواندم» کامل و بسته است، مغز سراغِ حالتِ ناتمامِ «نگرانیِ قضا» می‌رود و آن را برجسته‌تر نگه می‌دارد. پس این دلشوره نه از بی‌ایمانی، بلکه از بافت مغزت است.

راهکار:

این «نگرانیِ بیجا» را می‌توان نشانهٔ زنده‌بودن ارتباطت با نماز دانست؛ اگر نماز برایت بی‌اهمیت بود، ذهنت برایش نگران نمی‌شد. پس این حس، یادآوریِ شیرین همان علاقه‌ای است که داری.