ماه و عشق: چرا دیدن ماه تو را یاد او میاندازد؟:
حقیقت علمی: ماه هر سال ۳.۸ سانتیمتر از زمین دور میشود؛ میلیاردها سال پیش خیلی نزدیکتر بود و در آیندهی دور دیگر قادر به گرفتن کامل خورشید نخواهد بود. اما همین فاصلهگرفتنِ تدریجی باعث ثبات مدار زمین شده است. در نوروبیولوژی هم «فراموشی عمدی» یک مدار عصبی را تقویت میکند؛ یادآوریِ ممنوع، همان مسیر را عمیقتر میکند. پس اگر ماه را نشانهی فراموشی ببینی، از نظر مغز دقیقاً داری او را تداعی میکنی. آیا راهی جز پذیرش این تداعی هست؟
راهکار:
این متن یک پارادوکس قشنگ دارد: فراموشی با یادآوری شروع میشود. میشود ادامهاش را اینطور دید که «ماه هر شب هست و من هر شب به تو فکر میکنم»؛ یعنی ماه نه نشانهی فراموشی، بلکه بهانهای برای تکرار عشق است.