وقتی قلب فراموشی را نمی‌پذیرد:
از نظر عصب‌شناسی، احساسات شدید عاشقانه مسیرهای عصبی عمیقی در مغز ایجاد می‌کنند، مشابه مکانیسم اعتیاد. قلب شما به معنای واقعی کلمه «معتاد» به آن فرد شده و سیستم پاداش مغز، یادآوری را به یک نیاز فیزیکی تبدیل می‌کند. آیا این یک زندان زیباست یا تعریف بیولوژیک عشق ابدی؟
راهکار:
این حس را می‌توان از زاویه‌ای فلسفی نگاه کرد: گاهی آنچه ما «یادآوری» می‌نامیم، در واقع بخشی از هویت عصبی-بیولوژیک ما شده است، مانند مسیرهایی که یک بار در مغز ساخته می‌شوند و برای همیشه باقی می‌مانند. شاید این یک «فراموشی ناتوان» نیست، بلکه نشانه‌ای از عمق یک دگرگونی درونی است.