فراموشیِ نامِ معشوق؛ پارادوکس دلتنگی:
در روانشناسی، این «پارادوکس تیپوگنوزیا» است: ناتوانی در به‌خاطر آوردن یک نام خاص، درحالی که احساسات قوی مرتبط با آن کاملاً زنده است. مغز، احساسات را در آمیگدال و نام‌ها را در قشر جداگانه‌ای ذخیره می‌کند؛ گاهی پل بین آن‌ها می‌شکند. آیا این فراموشی، خود بخشی از جذابیت خاطره شده؟
راهکار:
این حسِ پارادوکسیکال، دقیقاً نقطه‌ای است که بسیاری از خاطرات عاطفی عمیق در آن شکل می‌گیرند. شاید نوشتن درباره‌ی «کیفیت» آن نام فراموش‌شده — نه خود نام — (مثل گرمایش، صدایش، یا حسی که می‌داد) بتواند دری به یک متن یا اثر هنری شخصی باز کند.