حیف آهنگهای قشنگ و خاطرات آدمای اشتباه:
از نظر عصبشناسی، موسیقی مستقیماً هیپوکامپ و آمیگدال را فعال میکند — مراکز حافظه و احساسات. به همین دلیل یک ملودی میتواند خاطرهای را با چنان وضوحی بازگرداند که انگار دیروز اتفاق افتاده، حتی اگر آن آدم اشتباه سالهاست که رفته. جالب اینجاست که هر بار مرور خاطره با یک آهنگ، آن را کمی تغییر میدهد، انگار که مغزتان دارد فیلمنامه را بازنویسی میکند. شما هیچوقت سعی کردید یک آهنگ 'آلوده' را با خاطرات جدید نجات دهید؟
راهکار:
همانطور که یک آهنگ میتواند یادآور یک آدم اشتباه باشد، میتواند پل بزند به لحظات خوبی که هنوز نساختهاید — موسیقی فقط یک بوم خالی است که مغزتان هر بار آن را رنگآمیزی میکند.