وقتی تلاش بینتیجه میمونه و یاد اشکها میافتی:
مغز انسان خاطرات احساسیِ ناکام رو سه برابر واضحتر از خاطرات خنثی ذخیره میکنه؛ این مکانیسم بقا جلوی تکرار اشتباه رو میگیره. اما نکته جالب اینه که هر بار یادآوری، خاطره رو بازنویسی میکنه و میتونی شدت دردش رو کم کنی. آیا اشکهایی که بهش اشاره داری، واقعاً هنوز همون قدر تازهان؟
راهکار:
این متن انگار خاطرهای از شکست رو زنده میکنه. یه نگاه دیگه: اگه اون اشکها نماد رشد بودن چی؟ شکستهای عاطفی گاهی نقشهٔ راه جدیدی برای آدم میکشن.