قرار فراموشی و دیدار دوباره عشق:
بر اساس نظریه «فرایند کنایهآمیز کنترل ذهنی»، هرچه بیشتر تلاش میکنی چیزی را فراموش کنی، ذهنت ناخودآگاه به دنبال نشانههای آن میگردد. دیدن آن شخص دقیقاً همان محرک (cue) است که خاطره را با شدت بیشتری بازمیگرداند. این پدیده را «بازگشت سرکوبشده» مینامند. آیا برای شما هم پیش آمده که دقیقاً همان لحظهای که تصمیم به فراموشی گرفتهاید، آن شخص ظاهر شود؟
راهکار:
این بیت دقیقاً همان «پارادوکس سرکوب» را روایت میکند: هرچه مصممتر باشی فراموش کنی، دیدن یک نشانه (همان شخص) تمام تلاشت را نقش بر آب میکند. ذهن ما برای بقا خاطرات عاطفی را با اولویت بالاتر رمزگذاری میکند، بنابراین این شکست نه ضعف اراده، بلکه سازوکاری تکاملی است.