ادعای منحصربه‌فرد بودن

کی به کی می‌گه «من مثل بقیه نیستم»؟:

تحقیقات نشون داده هرچی آدم بیشتر ادعای «خاص بودن» کنه، احتمال اینکه همون رفتارهای کلیشه‌ای رو تکرار کنه بیشتره (پدیده «توهم انحصار»). این جمله معمولاً در روابط عاطفی به‌عنوان یه تاکتیک برای جلب اعتماد استفاده می‌شه، ولی آمار خیانت در بین کسایی که این حرف رو زدن تفاوت معناداری با بقیه نداره. سؤال هوشمندانه: چه طور می‌تونیم بین «خاصیت واقعی» و «ادعای خاص بودن» تمایز بذاریم؟

راهکار:

این جمله نه‌تنها کلیشه‌ای‌ست، بلکه یک مکانیزم دفاعی روان‌شناختی به نام «سوگیری منحصربه‌فردی کاذب» رو نشون میده: آدم‌ها معمولاً خودشون رو خاص‌تر از بقیه می‌بینن، درحالی که دقیقاً همون کار بقیه رو تکرار می‌کنن. دفعه بعد که کسی اینو گفت، بپرس: «دقیقاً کدوم رفتار یا عقیده‌ات تو رو متمایز می‌کنه؟»