فیک فنهای فوتبال و بازیکنشناسی؛ بدو مامانت اومد!:
اثر دانینگ-کروگر میگه کسی که فقط چند اسم از بازیکنها بلده، معمولاً مطمئنترین قضاوت رو درباره فوتبال داره؛ چون ذهن، سطح دانش سطحی رو با تسلط واقعی اشتباه میگیره. جالبتر اینکه مغز ما آدمها و چهرهها رو با نورونهای آینهای سریعتر از سیستمهای انتزاعی مثل تاکتیک ذخیره میکنه، برای همین «اسم ستاره بلدی» همیشه تو ذهن میمونه ولی «چرا تیم باخته» یادمون نمیمونه. سوال به جامعه: کدوم بازیکن رو فقط به خاطر اسمش تحویل گرفتید و بعد فهمیدید عمق فوتبالش صفر بود؟
راهکار:
ایدهی بامزه: این مزهپرونی رو تبدیل به چالش کن؛ از طرفدارا بخواه بدون نگاه کردن به اینترنت، یازده نفر ترکیب اصلی تیم محبوبشون رو اسم ببرن. هر کی جا بندازه، سوژهی خندهی گروهی میشه.