آدم‌های بی‌ذات: چرا اخلاق و اعصاب نداریم؟:
تحقیقات روان‌شناسی اجتماعی می‌گوید وقتی کسی مدام از «بی‌اخلاقی دیگران» حرف می‌زند، اغلب دارد یک ویژگی سرکوب‌شدهٔ درون خود را به بیرون فرافکنی می‌کند. جالب اینجاست که در نوروساینس، «اخلاق» یک مدار مجزای مغزی نیست، بلکه حاصل تعامل سه ناحیهٔ همدلی، کنترل تکانه و حافظهٔ اجتماعی است. پس شاید «نداشتن ذات» یعنی یکی از این سه مدار در کسی ضعیف کار کند. سوال اینجاست: آیا تا به حال شده کسی را که «بی‌ذات» می‌نامیم، واقعاً از منظر عصب‌شناسی بررسی کنیم؟
راهکار:
این جمله انگار از دل یک ناامیدی عمیق زاده شده. شاید بهتر باشد به جای برچسب زدن به دیگران، ریشهٔ این خشم را در خود جستجو کنیم: آیا توقع ما از آدم‌ها بیش از حد ایده‌آل‌گرایانه نیست؟ شاید «ذات نداشتن» خودش یک ذات باشد: ذات سازگاری با شرایط.