نقد صحنهسازی و تظاهر در رفتارهای روزمره:
تحقیقات گافمن نشان داده که ۹۰٪ از تعاملات انسانی دارای عناصر «اجرایی» است – حتی لحظههای صادقانه هم اکثراً طبق فیلمنامهای از پبش تمرین شده اجتماعي اجرا میشند. سوال به جامانه: اگر همه مشغول صحنهسازی اند، پس واقعیت کجامس؟
راهکار:
این جمله به خوبی به مفهوم «مدیریت برداشت» در روانشناسی اجتماعی اشاره دارد. نظریه «دراماتورژی» اروینگ گافمن نشان میدهد که هر فرد در صحنهٔ زندگی، نقشی برای مخاطبانش اجرا میند. پرسش کلیدی این است: چه چیزی باعث میشود که صرفاً بخشی از این نقشها را «صحنه سازی» ببينيم و بقيه را «واقعی»؟