ادا درنیار: تظاهر نکردن و اهمیت خودواقعی بودن:
مغز انسان طوری طراحی شده که ناهماهنگی بین باورها و رفتار (ناهماهنگی شناختی) رو مثل درد فیزیکی پردازش میکنه. مطالعات fMRI نشون دادن وقتی کسی بر خلاف خودواقعیاش عمل میکنه، قشر سینگولیت قدامی فعال میشه؛ همون ناحیهای که با تجربهی درد فعاله. این یعنی تظاهر کردن، مغز رو به معنای واقعی کلمه آزار میده. شاید به همین دلیله که حذف "ادا" به اندازهی یه نفس عمیق آرامشبخشه. تا حالا این آرامش رو تجربه کردید؟
راهکار:
جالبه بدونیم طبق پژوهشها، نقش بازی کردن حتی توی شبکههای اجتماعی میتونه مثل بازیگری روی صحنه، بعد از مدتی فرسودگی ذهنی ایجاد کنه. شاید بهتره هر از گاهی از خودمون بپرسیم: این پست واقعاً منه یا یه نسخهی فیلترشده؟