چرا ادای خوبها را درمیآوریم؟:
مغز ما حاوی نورونهای آینهای است که با دیدن یک عمل، همان واکنش را شبیهسازی میکند؛ دقیقاً مثل یک شبکه اجتماعی داخلی. این نورونها پایهٔ همدلی و تقلیدند. در واقع، هر بار که ادای کسی را درمیاری، مغزت دارد او را 'اجرا' میکند. آیا این یعنی ما همیشه درحال بازتولید آدمهای اطرافمان هستیم؟
راهکار:
در روانشناسی به این میگویند «یادگیری اجتماعی»؛ ما با تقلید از خوبها مدارهای عصبی موفقیت را در مغزمان فعال میکنیم. پس هر بار که ادای کسی را درمیاری، داری ناخودآگاه خودت را ارتقا میدی.