یاد ماه و ستاره

جمله عاشقانه ستاره و ماه؛ ماهم یادم نرفت:

در روان‌شناسی «توجه انتخابی»، محرک هیجانی قوی مثل نام یا چهرهٔ یک فرد، حتی جزئیات روشن محیط مثل ستاره‌ها را از میدان توجه بیرون می‌کند. مغز ابتدا سوگیری عاطفی دارد، بعد جهان را می‌سازد. ماه هم در این جمله فقط جرم آسمانی نیست؛ نشانهٔ میان‌بر عاطفی است.

راهکار:

پارادوکس این جمله در این است که «ماه» نه در آسمان، بلکه در مقام مقایسه‌ای عاطفی فراموش‌شدنی نیست؛ ستاره‌ها زمینه‌اند و ماه، نقطهٔ توجه. همین تضاد را می‌شود با یک جملهٔ کوتاه‌تر مثل «ستاره‌ها را گم کردم، ماهم یادم نرفت» تیزتر کرد.