یاد معشوق در مستی

متن مستی شبانه و یاد معشوق؛ پیک به دست تا صبح:

الکل با مهار قشر پیش‌پیشانی، حافظه هیجانی را از هیپوکامپ آزاد می‌کند؛ برای همین خاطره معشوق در مستی پررنگ‌تر از هشیاری مرور می‌شود. در ادبیات فارسی، «مستی» اغلب رمز رهایی از خودسانسوری است، نه صرف نوشیدن؛ حافظ آن را ابزار شکستن «منِ کاذب» می‌دانست. از نگاه شیمی مغز، الکل ابتدا گلوتامات را کم و دوپامین را زیاد می‌کند؛ پس نشئگی شبانه، فرار موقت از حافظه رویدادی به سمت حافظه احساسی است. آیا «مست شب» شدن یک آیین جمعی است یا تنهایی پنهان؟

راهکار:

مستی شب، نسخه‌ی قدیمیِ «قطع ارتباط با روزمرگی» است؛ همان کاری که امروز با اسکرول بی‌پایان یا موزیک بلند می‌کنیم. این متن را می‌شود یک دعوت‌نامه دانست: مهمانی‌ای که در آن جام، فقط بهانه‌ای برای زنده‌کردن آدم‌های غایب است.