شعر عاشقانه: از خواب که برمیخیزم، اول تو به یادمیآیی:
مغز ما در لحظه بیداری، سطح کورتیزول (هورمون استرس) بالا میرود تا ما را هوشیار کند. جالب اینجاست که تصویر فرد محبوب، همان مسیر عصبی دوپامین را فعال میکند و باعث کاهش کورتیزول میشود. یعنی عشق واقعاً یک مسکن طبیعی صبحگاهی است. این بیت، یک حقیقت نوروبیولوژیک را در قالب شعر ثبت کرده است. آیا شما هم صبحها با یاد یک نفر از خواب بیدار میشوید؟
راهکار:
اگر این حس برایت آشناست، میتوانی هر صبح یک دقیقه به همان تصویر ذهنی توجه کنی و ببینی احساس بدنت چطور تغییر میکند. این کار نوعی مراقبه عاطفی است.