یاد گرفتن رفتن

یاد گرفتن رفتن از کسی که قول داد بماند:

تحقیقات در حوزه دلبستگی نشان می‌دهد مغز ما اعتماد را نه بر اساس وعده‌ها، بلکه بر اساس الگوهای تکراری رفتار می‌سازد. وقتی کسی می‌گوید «هیچ‌وقت نمی‌روم» اما می‌رود، آنچه در حافظه‌ات باقی می‌ماند فقط خاطره‌ای از او نیست؛ یک «مدل ذهنی» می‌سازد که بعدها حتی با آدم‌های امن هم انتظار رفتن را داری. به این می‌گویند خطای پیش‌بینی در نظام پاداش مغز؛ چون ذهن برای بقا، بدترین سناریوی آشنا را به امیدِ تازه ترجیح می‌دهد. آیا این یعنی او بیش از یک خاطره، یک الگوی رفتاری به تو یاد داده؟

راهکار:

شاید رفتن او فقط یک پایان نبود؛ یک آموزش بود برای اینکه ماندن را از کسی نخواهی، بلکه برای خودت تعریف کنی.