یاد گرفتن عدم اعتماد

چرا اعتماد نکردن به عزیزترین‌ها یک واکنش بقا است؟:

از منظر اقتصاد رفتاری، اعتماد یک کالای عمومی شکننده است: جوامع با اعتماد بالا ۱۷٪ رشد اقتصادی بیشتر دارند، اما اعتماد کور دقیقاً ماشه‌ی ۹۰٪ کلاهبرداری‌های عاطفی و مالی را می‌کشد. مغز ما در سپیدار قشر پیشانی، یک سامانهٔ تشخیص فریب دارد که با هر بار سوءاستفاده، آستانهٔ هشدارش را برای همیشه پایین می‌آورد – این یک سازگاری تکاملی است، نه بدبینی شخصی.

راهکار:

اعتماد نقطه‌ای سیاه و سفید نیست؛ می‌شود مثل یک بانکدار حساب‌گر، به هرکس اندازه‌ای اعتبار داد و مدام بر اساس شواهد جدید، موجودی حساب اعتماد را کم یا زیاد کرد. اینگونه نه ساده‌لوح می‌مانی نه منزوی.