دلتنگی برای چشمانی که دیگر نیستند:
آیا میدانستید مغز انسان برای پردازش فقدان، همان مدارهای عصبی درد فیزیکی را فعال میکند؟ این پدیده «درد اجتماعی» نام دارد و نشان میدهد دلتنگ شدن واقعاً دردناک است. شاید به همین دلیل است که «چشمانی که نیستند» اینقدر در خاطره ما میسوزند. سوالی که پیش میآید: آیا میتوان با ساخت خاطرات جدید، آن مدارها را بازنویسی کرد؟
راهکار:
این جمله حس عمیق فقدان را منتقل میکند. میتوانی با نوشتن یک خاطره کوتاه از نگاه آن چشمها، به آن جنبه ملموستری بدهی.