پیغام عاشقانه برای کسی که هرگز فراموش نمیشود:
مغز انسان عشق را مثل یک اثر شیمیایی در سیستم لیمبیک ثبت میکند. جالب اینجاست که تصویر فرد محبوب در هیپوکامپ ذخیره میشود و هر بار که به او فکر میکنی، دوپامین و اکسیتوسین ترشح میشود. این چرخهی عصبی باعث میشود حتی سالها بعد، یک بو یا آهنگ دوباره تو را به همان حس برگرداند. پس «فراموش نکردن» نه یک انتخاب، که یک فرایند زیستی است. سؤال تاو: آیا تا به حال شده ناخواسته چهرهای را در ذهن مرور کنی که سالهاست ندیدهاش؟
راهکار:
این جملهی احساسی رو میشه طوری بازنویسی کرد که انگار داری به خودت میگی: «من یادم میمونه، اما تو میتونی بری.» این تغییر زاویه دید، حس کنترل رو به تو برمیگردونه.