یاد آدمهایی که رفتند

رؤیاهای بعد از جدایی؛ خودت رفتی اما خوابات نمی‌میرد:

نوروساینس می‌گوید مغز تو از هر آدم مهم، یک «مدل پیش‌بینی‌کننده» می‌سازد؛ وقتی او می‌رود، مدلِ پیش‌بینی رفتارش هنوز فعال است و در خواب، همان شبکه‌های عصبی مرتبط با او را اجرا می‌کند. یعنی خوابِ او را دیدن فقط خاطره نیست؛ یک پردازش اجباری مغز برای حلِ «خطای پیش‌بینی» نبودنِ اوست.

راهکار:

این جمله را میتوان از زاویهی دیگر خواند: شاید او رفته، اما رؤیایی که در تو کاشته مانده و حالا به تو تعلق دارد؛ رؤیاها نمی‌میرند، فقط صاحبشان عوض می‌شود.