دوست داشتن مانند شعری ناگفته در سکوت شب:
مغز انسان قادر است واژهها را حتی بدون تلفظ پردازش کند. در سکوت، قشر پیشپیشانی مغز مشغول شبیهسازی صداها و آواهاست، طوری که گویی نجوایی درونی میشنویم. جالب اینجاست که اشعار ناگفته، در این فضای خیالی، گاه تأثیر عاطفی بیشتری از واژههای بیانشده دارند؛ چون مغز آنها را بینقص و با لحن دلخواه خود بازسازی میکند. آیا سکوت، کاملترین شکل بیان عشق است؟
راهکار:
آنچه ناگفته میماند، در خیال بینقص میماند و شاید به همین دلیل است که عشقهای ابرازنشده، هرگز کهنه نمیشوند.