قند محبت را زیاد نکن؛ شیرینی زیاد برای بعضیها ضرر دارد:
در روانشناسی عاطفه، پدیدهای به نام «اشباع عاطفی» وجود دارد: وقتی محبت بدون وقفه و بیش از ظرفیت پردازشی فرد عرضه شود، آمیگدال آن را نه پاداش، که تهدید تفسیر میکند. پژوهشهای نوروساینس نشان میدهد قند و محبت هر دو مدار پاداش مغز را فعال میکنند، اما دوز بالای هر دو باعث کاهش حساسیت گیرندههای دوپامین میشود؛ یعنی طرف مقابل برای حس کردن همان لذت قبلی، به محرک قویتری نیاز پیدا میکند.
راهکار:
محبت مثل قند نیست؛ مشکل از متابولیسم عاطفی طرف مقابل است، نه شیرینی تو. بعضیها به جای انسولینِ صمیمیت، مقاومت دارند و هر گرم توجه را به سم تبدیل میکنند.