ابر تیره سرگردان؛ نماد تنهایی و بیهدفی:
در هواشناسی، هیچ ابری بیهدف نیست: حرکت ابرها دقیقاً از گرادیان فشار و جریانهای جتاستریم پیروی میکند، نه از شانس. حتی تیرهترین ابرِ بارانی، بخشی از چرخهای است که خشکیها را زنده میکند. پس «بیهدفی» در این تصویر، فقط از دیدِ ناظرِ زمینی است؛ از بالا، ابر دقیقاً به سمت مقصدِ خودش در حرکت است. آیا سرگردانیِ ما هم میتواند نقشهای باشد که هنوز از بالا ندیدهایم؟
راهکار:
این تصویر را برعکس ببین: ابر تیره همیشه قبل از باران است و باران، پایان سرگردانی ابر نیست؛ آغاز دگرگونی اوست. شاید این بیهدفی، همان فشردگیِ پیش از باریدن تو باشد.