ابر تنها

من، ابری تنها که کسی باریدنش را ندید:

پدیده‌ای به نام ویرگا وجود دارد: ابر باران می‌سازد، اما قطرات پیش از رسیدن به زمین تبخیر می‌شوند؛ بارش رخ می‌دهد، فقط شاهدی ندارد. در روان‌شناسی هم «نامرئی‌شدن اجتماعی» یعنی تلاش و احساس آدم دیده نمی‌شود، نه اینکه وجود ندارد. آیا ارزش باریدن به دیده‌شدنش است یا به خودِ باریدن؟

راهکار:

باریدن همیشه نیاز به شاهد ندارد؛ بعضی اثرها اول در خودِ ابر می‌مانند و بعد در زمین. تنهایی اینجا فقط نبودن نیست، نوعی بارشِ خصوصی است که اول خاکِ خودش را سیر می‌کند.