ابر و کوه

نماد ابر و کوه در شعر فارسی: گریه و صبر:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد گریه کردن مواد شیمیایی استرس را از بدن خارج می‌کند و حس آرامش ایجاد می‌کند. اما کوه نماد ایستایی نیست؛ کوه‌ها هم در اثر فرسایش تغییر می‌کنند. شاید پیام بیت این باشد: تخلیه عاطفی برای بقای تحمل ضروری است. نظر شما چیست؟

راهکار:

این بیت تضاد درون انسان را به تصویر می‌کشد: گریه به مثابه تخلیه و تحمل به مثابه استقامت. گاهی هر دو لازمند.