کارما یا کار ما؟ رازی که پشت این جمله نهفته است:
در روانشناسی، این حس که «کارما میزند» به سوگیری تأیید و فرضیه دنیای عادل برمیگردد؛ مغز شما بین رویدادهای تصادفی ارتباط علت و معلولی میسازد تا احساس کنترل کند. جالبتر اینکه مطالعات نشان داده باور به کارما میتواند رفتارهای اجتماعی مثبت را افزایش دهد، اما درعینحال قضاوت ناعادلانه درباره قربانیان را نیز تقویت میکند. مرز باریکی بین «کارما» و «کار ما» وجود دارد که ذهن آن را پر میکند. شما تا حالا شده یک اتفاق تصادفی را به اشتباه کارما بدانید؟
راهکار:
کارما به وقتش میزند، اما اغلب آنقدر با عادتهای ناخودآگاه ما هماهنگ است که نمیتوانیم تشخیص دهیم خودمان مقدماتش را چیدهایم. دفعه بعد، قبل از گفتن «کارما بود»، سه انتخاب اخیرت را مرور کن.