چرا آدمها در قاب عکس عزیزتر میشوند؟:
مغز انسان وقتی تصویری رو در قاب میبینه، به دلیل اثر «برجستگی قاب»، اون رو با ارزشتر از واقعیت درک میکنه. این پدیده در روانشناسی به «اثر قاببندی» معروفه که باعث میشه خاطرات گذشته رو شیرینتر از لحظه وقوعشون به خاطر بیاریم. سوال جذاب: آیا ما آدمها رو هم به خاطر قاب عکسی که دورشون کشیدیم دوست داریم یا خود واقعیشون؟
راهکار:
این نگاه یادآور اینه که ما گاهی تا وقتی کسی رو در قاب نمیبینیم، قدرش رو نمیدونیم. شاید بهتره قبل از قاب شدن، بهش عشق بورزیم.