چرا آدمها در قاب عکس عزیزتر میشوند؟:
تحقیقات روانشناسی میگوید مغز ما خاطرات مثبت را پررنگتر میکند و عکسها چون لحظهای ثابت از گذشته را نشان میدهند، حس نوستالژی و ارزش بیشتری به شخص میدهند. به این پدیده میگویند «بازبینی گلرنگ» (Rosy Retrospection). آیا در لحظههای معمولی هم به همان اندازه برایت عزیز هستند؟
راهکار:
شاید عکسها یادآور این باشند که آدمها در لحظههای عادی هم به همان اندازه عزیزند، فقط ما فرصت دیدن نداریم. دفعه بعد که کسی را در قاب دیدی، یادت بیاید که بیرون قاب هم همانقدر ارزشمند است.