غم عزیز دل هزار نفر بودن اما نه برای عزیزت:
پدیدهای که عباس معروفی به زیبایی تصویر کرده، در روانشناسی با عنوان «عدم تقارن عاطفی» شناخته میشود. جالب است بدانید مغز انسان برای دریافت محبت از سوی فرد خاصی، دوپامین بیشتری ترشح میکند تا از سوی جمع؛ یعنی ما از نظر شیمیایی طوری سیمکشی شدهایم که عشق یک نفر عمیقتر از تأیید هزار نفر اثر میگذارد. این عدم توازن، ریشه در نیاز به دلبستگی ایمن دارد که همان «عزیز دل عزیزت بودن» است. سؤال اینجاست: آیا میتوان این نیاز را به سمت خود تنظیم کرد یا همیشه محکوم به وابستگی به یک نفریم؟
راهکار:
این حس آشناست: مثل ستارهای که همه تحسینش میکنند اما خودش در تاریکی میسوزد. اگر این تناقض را تجربه میکنی، شاید وقتش رسیده که از جستوجوی عشق در نگاه دیگران دست برداری و عشق را درون خودت پیدا کنی. مخاطب واقعی «عزیز دل» بودن، اول خودت هستی.