عزت نفس در فراق

چرا برای کسی که رفته سجده نزنیم؟:

در روانشناسی، سجده برای مرده نماد تثبیت سوگ و شکستن مرزهای خودآگاه است. جالب اینجاست که در نماز واقعی میت، هیچ سجده‌ای وجود ندارد؛ دعا برای آرامش اوست، نه تکریم زمینی. آیا این تمثیل مرز میان احترام و وابستگی بیمارگونه را نشان نمی‌دهد؟

راهکار:

این استعاره دقیقاً به مرز بین احترام گذاشتن و خود را خرد کردن اشاره دارد. در فرهنگ ایرانی، نماز میت دعای مغفرت است، نه پرستش. این تلنگر می‌خواهد بگوید: برای کسی که رفته، عزت نفس خود را حفظ کن و از سجده‌ی نمادین وابستگی دست بردار.