آزردگی از انسانها و نیاز به دیگران:
درد طرد شدن و آزردگی اجتماعی در مغز با شبکهای مشترک با درد جسمی پردازش میشود؛ به همین دلیل «نیاز به انسانها» میتواند هم پیوند بسازد هم زخم بزند. نکته پارادوکسیکال این است که آسیب غالباً از انتظارِ پاسخِ قطعی از دیگری میآید، نه از خود نیاز.
راهکار:
بازقالببندی: آزردگی پایان نیاز نیست؛ اغلب نشانهی فاصلهی میان نیاز و انتظار روشن است. نیاز، دیگری را طلب میکند اما انتظارِ مبهم زخم را تکرار میکند؛ رابطه وقتی امنتر میشود که نیاز به گفتوگوی صریح و مرزهای قابل مذاکره ترجمه شود.