آزار انسانها؛ آنچه زندگی را غیرقابل تحمل میکند:
تحقیقات عصبشناختی نشان میدهد دردِ طردشدگی و بیاعتمادی، همان مدارهای درد فیزیکی (قشر کمربندی قدامی و اینسولا) را فعال میکند؛ یعنی «انسانهای غیرقابلتحمل» فقط استعاره نیستند، جسم ما واقعاً آنها را بهصورت درد حس میکند. در آزمایش بازی توپ مجازی، افراد طردشده دقیقاً همان واکنش مغزیِ سوختگی را نشان دادند. آیا زندگی در خلأ، آسانتر از کنار آمدن با آدمهاست؟
راهکار:
بازنویسی پیشنهادی: «آنچه غیرقابل تحمل بود، زندگی نبود؛ شلوغیِ آدمهایی بود که نتوانستند ساکت بمانند.» این نگاه، مسئله را از «تقصیر زندگی» به «مدیریت فاصله با آدمها» منتقل میکند.