آزادیت مبارک؛ رهایی از حبس ابد قلب:
در روانشناسی به این «اثر زندانی ساختگی» میگویند: وقتی مغز ما کسی را برای مدت طولانی در مرکز توجه نگه میدارد، مسیرهای دوپامینی شبیه اعتیاد شکل میگیرد. آزاد کردن آن فرد نه یک لطف، بلکه تنها راه بازنشانی مدارهای عصبیست. جالب است که ضمیر ناخودآگاه دقیقاً همان لحظهای که تصمیم به رهایی میگیریم، احساس «دلتنگی» را به عنوان سندرم ترک فعال میکند. سوال: آیا تا حالا برایتان پیش آمده که دقیقاً بعد از قطع رابطه، خواب آن شخص را ببینید؟
راهکار:
این حس رو میشه برعکس دید: گاهی حبس ابدی که برای کسی در قلبت ساختی، در واقع خودت رو زندانی کردی. حالا که آزادش کردی، نفس تازهای برای خودت هم شروع میشه.