قضا و قدر و توکل به خدا؛ چرا تنها خدا تعیینکننده است؟:
در اگزیستانسیالیسم، سارتر میگوید اگر خدا نباشد، هیچ «طبیعت انسانی» از پیشتعیینشدهای وجود ندارد و انسان محکوم به آزادی است. اما در الهیات اسلامی، تقدیر الهی نافی اختیار نیست؛ ابنعربی آن را پردهای میداند که حقیقت انتخاب انسان را در علم الهی بازتاب میدهد. چه میشود اگر این دو نگاه را نه در تقابل، بلکه در مکمل هم ببینیم؟
راهکار:
این جمله را میتوان با پرداختن به رابطهٔ «قضا و قدر» و «مسئولیت انسانی» کامل کرد؛ مثلاً توضیح بده که تعیین تکلیف الهی نه به معنی نفی اختیار، بلکه به معنی آرامش در واگذاری نتیجه به خداست.