غم مشترک: عزا به کوچه همه میرسد:
این جمله در نگاه اول طعنهآمیز به نظر میرسه، اما ریشه در یک حقیقت روانشناختی داره: «سوگیری بقا» باعث میشه ما شادیهای دیگران رو موقتی و غمهاشون رو دائمی ببینیم. تحقیقات نشون داده که انسانها در مواجهه با اخبار بد، احساس همدلی قویتری نسبت به اخبار خوب دارن. این یعنی عزا واقعاً مسریتر از عروسیه. سوال اینجاست: آیا میشه این همدلی رو به لحظههای شادی هم تعمیم داد؟
راهکار:
این جمله رو میشه بهعنوان یادآوری همبستگی انسانی دید: غمها مثل امواج، دیر یا زود به همه ساحلها میرسن. شاید بهتر باشه بهجای ترس از رسیدن عزا، روی ساختن پلهای همدلی در زمان عروسیها تمرکز کنیم.