عطش اهل خیمه

دست‌های امام حسین در فرات؛ نماد ایثار:

آیا می‌دانستید در واقعه‌ی کربلا، نه‌تنها آب بر اهل خیمه بسته شد، بلکه امام حسین در لحظه‌ی شهادت، دستانش را برای برداشتن آب به سوی فرات برد اما تیرها مانع شد؟ این بیت، آن لحظه‌ی تلخ را جاودانه کرده: تشنه‌ای که به جای خود، به فکر تشنگی دیگران بود. چه مفهومی از رهبری فداکارانه عمیق‌تر از این؟

راهکار:

این بیت، یک تصویر فراموش‌نشدنی از ایثار است: امام حسین آن‌قدر به فکر تشنگی یارانش بود که خود دست به آب نزد. این را می‌توان به‌عنوان نمادی از رهبری فداکار در زندگی روزمره‌ی خود بازتعریف کرد: در بحران‌ها، اولویت دادن به نیاز دیگران پیش از نیاز خود.