عطر و پسته

طنز تلخ: عطر تو و ملک‌الموت و پسته:

در تحقیقات نوروساینس ثابت شده که حس بویایی تنها حسی است که مستقیماً به آمیگدال و هیپوکامپ متصل می‌شود، یعنی مرکز حافظه و احساسات. به همین دلیل یک عطر می‌تواند خاطرات مرده‌ای را زنده کند انگار روح بازگشته. اینجا شاعر با ظرافت پرسیده فرشته مرگ چند نفر را با این عطر تعقیب می‌کند؟ چه ارتباط ناخودآگاهی میان بو و مرگ در ذهن ما وجود دارد؟

راهکار:

این بیت یک شوخی هوشمندانه است: «پسته» هم‌معنای «پست» (فرستاده) نیست، بلکه یک طعنهٔ طنزآمیز به پوچی سوال است. اگر دوست دارید فضای مشابهی خلق کنید، می‌توانید تضاد عاشقانه و مرگ را با یک شیء روزمره (مثل چای یا بارون) ادامه دهید.