عذرخواهی برای خونِ دستهای تو؛ عشق یا خودسرزنشی؟:
پدیدهی «همانندسازی با آزارگر» در روانشناسیِ تروما توضیح میدهد که قربانی برای بقای ذهنی، خشونت را به گردن خود میاندازد. در اسکن fMRI، طرد عاطفی همان نواحی درد فیزیکی را فعال میکند؛ درست مثل چاقو. جالبتر: مغزِ قربانیِ سوءاستفاده، تصویرِ آزارگر را بهعنوان منبع ایمنی رمزگذاری میکند، برای همین عذرخواهیِ او منطقیترین واکنشِ نورونی است. آیا شبکههای اجتماعی این الگو را تشدید میکنند؟
راهکار:
برای گسترش ایده، این استعاره را وارونه کن: «تو چاقو را فرو میکنی و من بابت اینکه هنوز دستت را رها نکردهام عذرخواهی میکنم»؛ این تناقض میان عشق و آسیب را پررنگتر میکند و به متن عمق بیشتری میدهد.